Daryacheh-ye namak (Salt lake)

Vertrek uit Noord Teheran met 6 4-wielen


Woestijn












Nabij het zoutmeer

Lekker scheuren in duinen in de woestijn















Kamelen!

T: Afslaan tussen de kamelen





















En toen rukten de kamelen op richting onze bbq

Daryacheh-ye namak (Salt lake) vervolg

Zo'n 25 kamelen waren erg geinteresseerd in onze BBQ

Neusbel



















Stilleven van buik met duin











Caravanserai Maranjab











Caravanserai Maranjab


Salt Lake No City


Kilometers fantastische zoutstructuren


Zout

















T, kaatjebee en zout


















Vrijdag zijn we met 26 (NLse) mensen in 7 fourwheeldrives naar Kashan gereden en vervolgens naar het gigantische (100x100km) zoutmeer dat ten noorden van Kashan en ten oosten van Qom (HET religieuze bolwerk van Iran) in de woestijn ligt. De kinderen bleven lekker thuis bij oppas Sara. In Tehran was het koud en regenachtig en in de bergen ligt al aardig wat sneeuw. De tocht was bij de overheid aangemeld, aangezien er in dit gebied vorig jaar een aantal NLse journalisten zijn opgepakt en het land uitgegooid (wellicht ook omdat er in deze buurt een aantal nucleaire plants zijn). We reden dus goed voorbereid in colonne en met walkie-talkies bewapend naar het zoutmeer. Het grootste gedeelte van de rit hadden we regen, maar boven de woestijn hing geen wolk en het was er dus heerlijk zonnig.
Vlak voor we bij het meer kwamen streken we neer op een duin voor een bbq en het slaan van wat golfballen. In de verte stond een kudde kamelen (drommedarissen) te grazen. Iedereen was opgetogen en sommigen liepen wat dichter naar ze toe om wat fotootjes te maken, niet wetende dat we even later ingesloten zouden worden door deze zelfde kamelen, die enorm nieuwsgierig en aaibaar bleken. Iran is op alle gebieden het land van tegenstellingen: zo sta je in de kou en regen naast de besneeuwde bergen en een paar uur later sta je in de woestijn (zonder hoofddoek!, er was toch niemand) kamelen aaiend te bbqen.
Na de bbq doorgereden naar Maranjab waar een 400 jaar oude caravanserai staat. Een caravanserai is een soort herberg de vroeger en ook nu nog gebruikt werd en wordt door reizigers en handelaars om (met hun kamelen) de nacht door te brengen.
De tocht eindigde met een bezoek aan het zoutmeer, dat zeer indrukwekkend was: zout zover het oog reikt. De bovenste laag zout heeft de vorm van een soort onregelmatige honingraten of giraffevlekken, prachtig. Het bleek een heel gevarieerde en fantastische tocht! Op de terugweg nog wat lichte stress, omdat de achterste auto (met twee kindjes aan boord) geen bezine meer had (het benzinerantsoenpasje werd door een fout geweigerd bij de pomp). We hadden twee walkie-talkies en vier telefoons in onze auto, maar natuurlijk was er op het moment dat we het nodig hadden geen communicatie mogelijk.... Uiteindelijk is het allemaal nog goed gekomen (ze haalden nog net het volgende pompstation en konden met een geleend pasje toch nog tanken) en een kleine ramp hoort natuurlijk ook wel en beetje bij zo'n tocht!

Halloween en aangescherpte kledingeisen

De creche van Luus en Boris
(kindjes uit Z-Afrika, Finand, Engeland, Italie, Pakistan, Bangladesh en Z-Korea)







Pumpkin



















Luus, Nea en Anjali













Boris luistert graag naar muziek



















Met haak



















Cheeeeese


















Sholeh en Armin, de eigenaressen/juffen


















Nog even de fotootjes van Happy Kids Halloween, nu iedereen weer hersteld is van het kotsvirus dat hier in N-Tehran huis houdt.
Luus was natuurlijk als prinses/elf (die wil altijd mooi en meisjesachtig) en Boris moest als piraat.
Nog Strengere Kledingeisen
Het is ongelofelijk, maar de kledingeisen zijn deze week weer aangescherpt (en op tv aangekondigd): vorig jaar werden kuitbroeken en open schoenen nog getolereerd (in het mondaine Noorden van de stad althans), maar dat is voor de zomer al teruggedraaid: enkels moeten bedekt. Tot vorige week kon je dat nog met een laars doen (bijv. kuitbroek met daar onder/over een laars), nu niet meer! Verboden! Net als het dragen van een rok met hele dikke alles verhullende panties, ook verboden. Je moet nu echt behoorlijk goed nadenken voordat je de straat op gaat, want binnenshuis loopt iedereen er bij zoals ie zelf wil.

Drie dagen Esfahan

Kaatjebee en T in de tuin van het Abbasihotel












Boris met Beest












De Imam moskee aan het Imam plein












S, L, kaatjee, Boris, T en Luus in het Ali Qapu paleis











Imam plein













School bij de Imam moskee

Wandelen tussen chadors en hippe jongens












De Si-o-se (33) brug












Boris en Luus bij de Imam moskee, ra ra waar maakt men fotos van


















Boris en Luus












Ingang van de bazar


















Dizi gegeten in een traditioneel restaurant


















Boris eet graag Iraanse rijst













Iraanse meisjes maken graag foto's (waar wij dan weer foto's van maken)











Chehel Sotun Paleis












Ook



















Het enige open theehuis naast de 33 brug












Het enige dat het enige open theehuis serveert is.... thee, voor ongeveer 35 eurocent krijg je een paar glazen.









Kerkepad: de Kathedraal van Esfahan


















Andere kerk












Iraanse jongens doen veel aan hun haar, hier een typisch Iraans geval (op een pleintje in de Armeense buurt), compleet met staart, kuif en sik. En mobile natuurlijk.
















Afgelopen weekend zijn we naar Esfahan gevlogen, waar T's zus plus aanstaande al eerder waren aangekomen na hun rondreis door het land. Het door kaatjebees ouders aanbevolen Sadaf hotel zat vol, dus boekte T vol goede moed in het beste hotel van Esfahan, het Abbasi. Nu zijn onze verwachtingen van hotels in Iran behoorlijk laag (voor de hotels hoef je in elk geval NIET naar Iran), maar die werden toch wel wat naar boven bijgesteld toen de prijs van de hotelkamer bekend werd ($200,- per nacht, voor hier ontzettend veel), helaas onterecht... De setting van het hotel is prachtig, de tuin sprookjesachtig, maar dan heb je het ook meteen gehad. De kamer was groot, maar ouderwets, incompleet (badstop ontbrak, zoals in bijna alle hotels in Iran) en loeiwarm. Service is ver te zoeken. Omdat het echt enorm heet was in de kamer (27 gaden zonder dekens/lakens slapen was zelfs te warm), ging T vragen of de airco aankon. Helaas was dat geen optie (het is airco aan in het hele pand of verwarming aan in het hele pand), we moesten maar de ramen openzetten. Die zaten aan de straatkant, zodat de brommers en vrachtwagens bijna door onze bedden denderden en daarij hielp het niets, 't werd geen graad koeler.
Voor de rest was het pima, Esfahan is een mooie, rustige stad (slechts 1,6 milj inwoners) zonder bergen en met redelijke winkels, maar mometeel helaas zonder de befaamde en gezellige theehuizen. De theehuizen waren gesloten, vanwege het plotselinge verbod op shiha (waterpijp) roken (alsof er niet al genoeg verboden is hier).
Het inmense Imamlein is werkelijk gigantisch groot, maar zonder terrasjes erg leeg. De moskeeen en het Ali Qapu paleis aan het plein bekeken, de mooie bruggen langs de Zayandeh rivier (zowaar toch nog 1 open theehuis op het water gevonden), de grote bazar (waar we vedwaalden tussen de stoffen en kleren), het Chehel Sotun Paleis en zelfs nog een kathedraal en een kerk bekeken in de Armeense buurt Julfa en toen weer met z'n allen naar Teheran gevlogen.

Luus Isis 3 jaar!!

Nieuwe kleren

Het is nog heerlijk weer dus het partijtje was buiten en binnen






























Kronen maken












India en Luus

:Boris en zijn nieuwe rugzak: onafscheidelijk

Tijgertaart

3 jaar geleden werd Luus een paar dagen voor de Ramadan boven de Mac Donalds in Caïro geboren. Vandaag vierden we haar derde verjaardag in Teheran op de laatste dag van de vastenmaand (nooit zeker welk dag de laatste is, aangezien dit van het gezichtsvermogen van de mullahs afhangt - die moeten de maan zien -, maar over het algemeen is de laatste dag in Iran een dag later dan in de Arabische landen, waar het vandaag al feest was). Dat was dus alles behalve vasten. S. (Ts zus) plus haar aanstaande waren net gearriveerd en die hadden een hele lading goodies voor het partijtje meegenomen. We wilden namelijk kronen maken en versieren en alle meisjes kregen een stafje en de jongens een zwaard mee naar huis (ja ja heel rolbevestigend). Waar je in NL gewoon even een HEMA, V&D of Bart Smit induikt, is dat hier wat moeilijker te vinden, omdat de gemiddelde (speelgoed)winkel ongeveer zo groot als een kleine kast is. De kronen, stafjes en zwaarden waren een grote hit en er was maar 1 meisje dat liever een zwaard had dan een staf. Er waren ongeveer 15 kinderen plus hun ouders, dus het was een dolle boel...