Wandelen tussen chadors en hippe jongens












De Si-o-se (33) brug












Boris en Luus bij de Imam moskee, ra ra waar maakt men fotos van


















Boris en Luus












Ingang van de bazar


















Dizi gegeten in een traditioneel restaurant


















Boris eet graag Iraanse rijst













Iraanse meisjes maken graag foto's (waar wij dan weer foto's van maken)











Chehel Sotun Paleis












Ook



















Het enige open theehuis naast de 33 brug












Het enige dat het enige open theehuis serveert is.... thee, voor ongeveer 35 eurocent krijg je een paar glazen.









Kerkepad: de Kathedraal van Esfahan


















Andere kerk












Iraanse jongens doen veel aan hun haar, hier een typisch Iraans geval (op een pleintje in de Armeense buurt), compleet met staart, kuif en sik. En mobile natuurlijk.
















Afgelopen weekend zijn we naar Esfahan gevlogen, waar T's zus plus aanstaande al eerder waren aangekomen na hun rondreis door het land. Het door kaatjebees ouders aanbevolen Sadaf hotel zat vol, dus boekte T vol goede moed in het beste hotel van Esfahan, het Abbasi. Nu zijn onze verwachtingen van hotels in Iran behoorlijk laag (voor de hotels hoef je in elk geval NIET naar Iran), maar die werden toch wel wat naar boven bijgesteld toen de prijs van de hotelkamer bekend werd ($200,- per nacht, voor hier ontzettend veel), helaas onterecht... De setting van het hotel is prachtig, de tuin sprookjesachtig, maar dan heb je het ook meteen gehad. De kamer was groot, maar ouderwets, incompleet (badstop ontbrak, zoals in bijna alle hotels in Iran) en loeiwarm. Service is ver te zoeken. Omdat het echt enorm heet was in de kamer (27 gaden zonder dekens/lakens slapen was zelfs te warm), ging T vragen of de airco aankon. Helaas was dat geen optie (het is airco aan in het hele pand of verwarming aan in het hele pand), we moesten maar de ramen openzetten. Die zaten aan de straatkant, zodat de brommers en vrachtwagens bijna door onze bedden denderden en daarij hielp het niets, 't werd geen graad koeler.
Voor de rest was het pima, Esfahan is een mooie, rustige stad (slechts 1,6 milj inwoners) zonder bergen en met redelijke winkels, maar mometeel helaas zonder de befaamde en gezellige theehuizen. De theehuizen waren gesloten, vanwege het plotselinge verbod op shiha (waterpijp) roken (alsof er niet al genoeg verboden is hier).
Het inmense Imamlein is werkelijk gigantisch groot, maar zonder terrasjes erg leeg. De moskeeen en het Ali Qapu paleis aan het plein bekeken, de mooie bruggen langs de Zayandeh rivier (zowaar toch nog 1 open theehuis op het water gevonden), de grote bazar (waar we vedwaalden tussen de stoffen en kleren), het Chehel Sotun Paleis en zelfs nog een kathedraal en een kerk bekeken in de Armeense buurt Julfa en toen weer met z'n allen naar Teheran gevlogen.

Luus Isis 3 jaar!!

Nieuwe kleren

Het is nog heerlijk weer dus het partijtje was buiten en binnen






























Kronen maken












India en Luus

:Boris en zijn nieuwe rugzak: onafscheidelijk

Tijgertaart

3 jaar geleden werd Luus een paar dagen voor de Ramadan boven de Mac Donalds in Caïro geboren. Vandaag vierden we haar derde verjaardag in Teheran op de laatste dag van de vastenmaand (nooit zeker welk dag de laatste is, aangezien dit van het gezichtsvermogen van de mullahs afhangt - die moeten de maan zien -, maar over het algemeen is de laatste dag in Iran een dag later dan in de Arabische landen, waar het vandaag al feest was). Dat was dus alles behalve vasten. S. (Ts zus) plus haar aanstaande waren net gearriveerd en die hadden een hele lading goodies voor het partijtje meegenomen. We wilden namelijk kronen maken en versieren en alle meisjes kregen een stafje en de jongens een zwaard mee naar huis (ja ja heel rolbevestigend). Waar je in NL gewoon even een HEMA, V&D of Bart Smit induikt, is dat hier wat moeilijker te vinden, omdat de gemiddelde (speelgoed)winkel ongeveer zo groot als een kleine kast is. De kronen, stafjes en zwaarden waren een grote hit en er was maar 1 meisje dat liever een zwaard had dan een staf. Er waren ongeveer 15 kinderen plus hun ouders, dus het was een dolle boel...

Bloot, bloter, blootst!

Straatkleding (in dit geval de zoo)

Casual feestkleding
Kantoorkleding (jas aan, sjaal om hals om snel op hoofd te kunnen doen bij controles ed)


T dans met dames in feestkleding

De Iraans-Nederlandse tegenstelling op het gebied van bloot is op alle fronten aanwezig.

Hier in Iran, waar vrouwen de wettelijke plicht hebben zich buitenshuis aan de kledingvoorschriften te houden (alles bedekken behalve handen en gezicht), loopt men er op straat vanzelfsprekend anders bij dan in Nederland, namelijk minder bloot.

Op aangelegenheden binnenshuis, zoals feestjes, zien de dames er aanmerkelijk schaarser gekleed uit dan wat voor NL feestjes gebruikelijk is. De standaard feestoutfit voor een Iraanse is een klein kort jurkje, veel haar en make-up en hele hoge hakken (ze zien er prachtig uit hoor, dat moet gezegd).

Op plekken waar Nederlandse vrouwen weer niet zo veel moeite hebben om naakte huid te laten zien, hebben de Iraanse vrouwen dat juist weer wel. Bijvoorbeeld in de kleedkamer van de gym/zwembad (kaatjebee gaat naar twee gyms: Tanvarz en Raspina en komt regelmatig in publieke baden). In een Nederlandse vrouwenkleedkamer kleed iedereen zich moeiteloos aan en uit, maar hier gaat men achter een kamerscherm staan om een andere broek aan te doen of men doet iets heel ingewikkelds met een manteau (het verplichte jasje). Vorige week (net toen ik het Pezische woord voor naakt: lokht had geleerd) had een Italiaanse (de andere buitenlandse in de gym) een douche genomen, waarna ze met een handdoek om de kleedkamer inliep en ze zichvervolgens aankleedde. Er was dus hier en daar wat bloot te zien en dan staat iedereen meteen te giegelen!

Thailand, Phuket

Onze baai












Boris en Luus











Af en toe een bui












Watermeloensap

 Baboeboesap












Kaatjebee en Luus aan de borrel











Tsunami allarm

 

 



























T en Boris in ons favoriete restaurantje (Kampong Kata Hill Galery)

Twee weken Phuket was ook heerlijk. We waren van alle gemakken voorzien in ons mooie resort aan het strand. We hebben veel gezwommen, gerelaxt, zijn gemasseerd en hebben lekker veel vis gegeten (in Tehran is de keus aan vis minimaal). Luus (bijna 3) springt graag het zwembad in en probeert met haar bandjes om onder water te zwemmen Boris (17 mnd) kan nu ook drijven met zijn floaties aan. Vorige maand zei hij al "pingpongbal" (wat overigens best een handig woord is in bepaalde buurten van Bangkok en Phuket..), nu probeert hij ook langere woorden als "watermeloen" (baboeboe) en terug in Iran zegt hij zelfs "Khoda Hafez" (tot ziens in het Perzisch).

Op de terugweg zaten we in het vliegtuig van Phuket naar Bangkok, terwijl het vliegtuig van Bangkok naar Phuket neerstortte op Phuket airport (90 doden, waarvan 20 Iraniers, waaronder een winkeleigenaar en zijn familie die in onze buurt woonden). De overgang van Thailand, waar iedereen in korte broek, dito mouwtjes en wapperende haren rondloopt naar het vliegtuig van (het Iraanse) Mahan Air, waar iedereen bij binnenkomst (terwijl je nog gewoon in Thailand bent dus) al haar hoofddoek en jas aan moet was voor kB iets te groot ('t is net of je met z'n allen een toneelstukje aan het opvoeren bent). In Iran gesluierd rondlopen allah, maar daarbuiten gaat kB te ver (maar ze roepen in 't vliegtuig om dat 't moet en iedereen draagt em dus dan doe je em maar weer op).

Thailand, Bangkok

De Chao Phraya rivier met aankomende bui
Een kwallenstal (we zagen veel gedroogde kwallen hangen en bij een andere stal lekkere gebakken sprinkhanen, maden en zoiets als muizen)
Het paleis





Luus tussen de wachters
Wat Arun
Een op de rivier levend echtpaar voor hun huis
Gouden wachter


Lotus
Chinatown

Eetstal in de buurt van het Paleis
Stiekum gemaakte foto van alleen in banketbakkerij/administratiekantoor etend jongetje in Chinatown
Eetstal in Chinatown


Offertempeltje

Boris, kaatjebee Luus bij het Jim Thompson huis















De familiebee sleep zich van tempel naar tempel
























De familiebee genoot van bij elkaar een week Bangkok. Vergeleken bij Caïro en Tehran
is Bangkok toch wel een heel makkelijke stad (voor ons dan), ook met kinderen. De (overwegend Boeddhistische) Thai zijn heel erg vriendelijk en behulpzaam en je voelt je overal welkom. Een van de fijnste dingen aan Bangkok is natuurlijk het eten. Je kunt er niet omheen, het is overal en altijd. Op elke hoek staat wel iemand op straat te koken en curries, noedels en allerlei heerlijke hapjes (ook de nogal exotische gedroogde kwallen en gebakken sprinkhanen, maden en muisjes/aapjes oid) zijn overal en op elk moment van de dag te krijgen. Aangezien we midden in het regenseizoen zaten hadden we regelmatig een fikse bui, maar omdat deze buien meestal 's avonds waren hadden we er weinig last van. Luus hield er al van, maar Boris heeft in Bangkok eindelijk rijst leren eten (gelukkig maar, want in Iran wordt ook enorm veel rijst gegeten). In het hotel en in verschillende malls kwamen we nog een aantal Iraanse dames tegen die toch nog hun hoofddoek en jasje droegen (in de hitte).