Bloot, bloter, blootst!

Straatkleding (in dit geval de zoo)

Casual feestkleding
Kantoorkleding (jas aan, sjaal om hals om snel op hoofd te kunnen doen bij controles ed)


T dans met dames in feestkleding

De Iraans-Nederlandse tegenstelling op het gebied van bloot is op alle fronten aanwezig.

Hier in Iran, waar vrouwen de wettelijke plicht hebben zich buitenshuis aan de kledingvoorschriften te houden (alles bedekken behalve handen en gezicht), loopt men er op straat vanzelfsprekend anders bij dan in Nederland, namelijk minder bloot.

Op aangelegenheden binnenshuis, zoals feestjes, zien de dames er aanmerkelijk schaarser gekleed uit dan wat voor NL feestjes gebruikelijk is. De standaard feestoutfit voor een Iraanse is een klein kort jurkje, veel haar en make-up en hele hoge hakken (ze zien er prachtig uit hoor, dat moet gezegd).

Op plekken waar Nederlandse vrouwen weer niet zo veel moeite hebben om naakte huid te laten zien, hebben de Iraanse vrouwen dat juist weer wel. Bijvoorbeeld in de kleedkamer van de gym/zwembad (kaatjebee gaat naar twee gyms: Tanvarz en Raspina en komt regelmatig in publieke baden). In een Nederlandse vrouwenkleedkamer kleed iedereen zich moeiteloos aan en uit, maar hier gaat men achter een kamerscherm staan om een andere broek aan te doen of men doet iets heel ingewikkelds met een manteau (het verplichte jasje). Vorige week (net toen ik het Pezische woord voor naakt: lokht had geleerd) had een Italiaanse (de andere buitenlandse in de gym) een douche genomen, waarna ze met een handdoek om de kleedkamer inliep en ze zichvervolgens aankleedde. Er was dus hier en daar wat bloot te zien en dan staat iedereen meteen te giegelen!

Thailand, Phuket

Onze baai












Boris en Luus











Af en toe een bui












Watermeloensap

 Baboeboesap












Kaatjebee en Luus aan de borrel











Tsunami allarm

 

 



























T en Boris in ons favoriete restaurantje (Kampong Kata Hill Galery)

Twee weken Phuket was ook heerlijk. We waren van alle gemakken voorzien in ons mooie resort aan het strand. We hebben veel gezwommen, gerelaxt, zijn gemasseerd en hebben lekker veel vis gegeten (in Tehran is de keus aan vis minimaal). Luus (bijna 3) springt graag het zwembad in en probeert met haar bandjes om onder water te zwemmen Boris (17 mnd) kan nu ook drijven met zijn floaties aan. Vorige maand zei hij al "pingpongbal" (wat overigens best een handig woord is in bepaalde buurten van Bangkok en Phuket..), nu probeert hij ook langere woorden als "watermeloen" (baboeboe) en terug in Iran zegt hij zelfs "Khoda Hafez" (tot ziens in het Perzisch).

Op de terugweg zaten we in het vliegtuig van Phuket naar Bangkok, terwijl het vliegtuig van Bangkok naar Phuket neerstortte op Phuket airport (90 doden, waarvan 20 Iraniers, waaronder een winkeleigenaar en zijn familie die in onze buurt woonden). De overgang van Thailand, waar iedereen in korte broek, dito mouwtjes en wapperende haren rondloopt naar het vliegtuig van (het Iraanse) Mahan Air, waar iedereen bij binnenkomst (terwijl je nog gewoon in Thailand bent dus) al haar hoofddoek en jas aan moet was voor kB iets te groot ('t is net of je met z'n allen een toneelstukje aan het opvoeren bent). In Iran gesluierd rondlopen allah, maar daarbuiten gaat kB te ver (maar ze roepen in 't vliegtuig om dat 't moet en iedereen draagt em dus dan doe je em maar weer op).

Thailand, Bangkok

De Chao Phraya rivier met aankomende bui
Een kwallenstal (we zagen veel gedroogde kwallen hangen en bij een andere stal lekkere gebakken sprinkhanen, maden en zoiets als muizen)
Het paleis





Luus tussen de wachters
Wat Arun
Een op de rivier levend echtpaar voor hun huis
Gouden wachter


Lotus
Chinatown

Eetstal in de buurt van het Paleis
Stiekum gemaakte foto van alleen in banketbakkerij/administratiekantoor etend jongetje in Chinatown
Eetstal in Chinatown


Offertempeltje

Boris, kaatjebee Luus bij het Jim Thompson huis















De familiebee sleep zich van tempel naar tempel
























De familiebee genoot van bij elkaar een week Bangkok. Vergeleken bij Caïro en Tehran
is Bangkok toch wel een heel makkelijke stad (voor ons dan), ook met kinderen. De (overwegend Boeddhistische) Thai zijn heel erg vriendelijk en behulpzaam en je voelt je overal welkom. Een van de fijnste dingen aan Bangkok is natuurlijk het eten. Je kunt er niet omheen, het is overal en altijd. Op elke hoek staat wel iemand op straat te koken en curries, noedels en allerlei heerlijke hapjes (ook de nogal exotische gedroogde kwallen en gebakken sprinkhanen, maden en muisjes/aapjes oid) zijn overal en op elk moment van de dag te krijgen. Aangezien we midden in het regenseizoen zaten hadden we regelmatig een fikse bui, maar omdat deze buien meestal 's avonds waren hadden we er weinig last van. Luus hield er al van, maar Boris heeft in Bangkok eindelijk rijst leren eten (gelukkig maar, want in Iran wordt ook enorm veel rijst gegeten). In het hotel en in verschillende malls kwamen we nog een aantal Iraanse dames tegen die toch nog hun hoofddoek en jasje droegen (in de hitte).

Rustige zomers en chadors

De buurperzen liggen lekker te soezen op onze tuinstoelen



Tot Boris ze wakker kijkt

Vogels en tijgers kijken in Darabadzoo

En de afdeling taxidermy. Sara met Boris en Luus

Sara (zonder chador dus) en Boris

Bijna al onze niet-Iraanse vrienden zijn de hele zomer weg uit Iran. Vorig jaar was het ook rustig, maar toen kenden we nog niemand, want we waren net in Iran gearriveerd. De meeste mensen vinden de hitte een goede reden om het land uit te gaan, maar deze zomer is het een stuk koeler dan normaal: met 35 graden en een lage luchtvochtigheid prima uit te houden, zelfs met de verplichte jas en hoofddoek.

Heel veel vrouwen in Iran dragen naast de jas en hoofddoek daaroverheen nog een alles verhullende chador (dat "tent" betekent). Dat lijkt me zelfs nu het een relatief koele zomer is toch wat benauwd. En ook lastig, want je moet het ding met je handen/mond rond je lijf houden. Dan kun je een tweelingkar de steile berg op danwel af duwen met de ene hand en een watermeloen in de andere hand dragen (zoals kaatjebee regelmatig doet) wel vergeten! De chador is niet bij de wet verplicht en wordt door traditionele en/of religieuze dames gedragen. In Noord Teheran, waar wij wonen en waar het allemaal een stuk losser is dan het striktere zuiden, zie je ze en stuk minder, maar toch misschien nog wel meer dan vrouwen die hem niet dragen. Bij ons in de straat heeft het merendeel of eigenlijk iedereen (behalve buurvrouw Delaram en ik) een chador aan. De Iraniers waar wij mee omgaan zijn (behalve de ouders van de buren) eigenlijk altijd niet-chadordragers.

Onze oppas Sara verraste ons door een paar weken geleden binnen te komen in een chador. Haar man wil graag dat ze hem draagt, daarom. Zelf was ze er niet zo happy mee. Voorheen droeg ze altijd strakke jasjes, leuke doekjes en wat extra lippenstift, maar nu dus een zwarte chador als ze naar buiten gaat, is toch even wat anders. Inmiddels heeft ze voor zichzelf blijkbaar een (gevaarlijke?) middenweg gevonden, want ze draagt haar chador als ze van huis (Z-Teheran) komt en naar huis gaat, maar daar tussen in (dus al ze met ons op stap is) niet. Kaatjebee dacht tot nu toe (waarom eigenlijk) dat chadordragende vrouwen dit uit (eigen) overtuiging doen, maar het blijkt dus ook/veel? door andermans (familie of man) overtuiging te zijn! Hierboven meer over de verchillende verwarrende gradaties van traditionaliteit/religieusheid.

VEEEL geel zand: Dubai

Uitzicht vanuit bed

Uitzicht vanaf 't balkon

Ontbijt: worstjes (varken) voor Luus en T en voor Boris een bruine boterham met jam (is niet zo'n exotisch eter als zijn zus)

Elke dag zwemmen natuurlijk
Boris heeft floaties, maar is ook nog niet zo'n exotisch zwemmer als zijn zus
Een deel van dit strand ligt nu in onze zandbak in Teheran!

Al weer een maand geleden, een weekje zonder jas en hoofddoek luieren en shoppen in Dubai. Was prima, want niet te warm: het strand en de zee waren best te doen de eerste drie dagen konden we zelfs buiten eten. Natuurlijk hebben we wat geel zand van het strand meegenomen voor in de zandbak!

Benzine- en boter tekort?? Nee, ZANDprobleem!

Boris in De Zandbak!!! met Geel Zand!!! (zeer ongebruikelijk attributen hier in Teheran)


Luus met een van de babygroup moeders in Sa'dabad Palace










Er mag dan in heel Iran een benzinerantsoen zijn en in een deel van Teheran een boter tekort (zie onzemaninteheran.com over de boter, heb er zelf maar 1 persoon over gehoord en verschillende mensen over nagevraagd, maar in N-en Z-Teheran is nog geen sprake van een boter tekort) er zijn nog ergere dingen... Het ZANDtekort namelijk en dan bedoel ik GEEL zand. Dat is hier gewoon niet te krijgen. Kaatjebee wilde na een bezoek aan NL perse een zandbak voor Luus en Boris, maar dat bleek zo makkelijk nog niet, sterker nog: onmogelijk. En een zandbak al helemaal. En dat in een land met behoorlijk wat woestijn. Voor geel zand moet je naar het dichtstbijzijnde strand (Kaspische Zee, niet echt om de hoek, ik meen ongeveer 200 km door de bergen).
Een vriend van een vriend had zijn huis laten zandstralen en dat zand van buiten de stad gehaald, maar dat werd in de bak een soort modder als er water bij kwam. Vervolgens alle hoop gevestigd op de Britse school, die nieuw zand besteld had, maar is tot nu toe nog niet gearriveerd. Als tussenoplossing hebben we zwembadfiltergrind in een bak gedaan, maar die steentjes zijn heel erg scherp en dus niet erg aangenaam om overheen te lopen met je blote voeten/billen (kinderen). Sinds een week hebben we dan eindelijk onze officiële zandbak (in de vorm van een schildpad, met afsluitklep), overgenomen van vrienden, die hem meegenomen hadden uit een buitenland en die nu gaan verhuizen. Er zit zelfs nog een beetje wit zand in: dat hebben ze meegenomen van het Iraanse vakantie eiland Kish, toen ze daar als ambassademensen waren uitgenodigd en heel veel bagage in het vliegtuig mochten meenemen.
Elke keer als L&B in de zandbak zitten wordt elk korreltje zand dat naast de bak valt gekoesterd, opgeveegd en weer terug gegooid...
Volgende week zitten we een paar dagen in Dubai aan het strand (niet echt op het strand, maar meer ernaast in het zwembad, want het strand is in elk geval veel te warm) en kaatjebee zal proberen een paar kilootjes wit (zand dus) mee terug te smokkelen...