Lekker rouwen

De sangakbakkerij om de hoek waar ze heerlijke op kiezelstenen gebakken broden verkopen voor 8,5 eurocent. Als je maar 1 brood wilt mag je voordringen. De kiezels moet je er altijd zelf nog even uit peuteren.






Voor de bakkerij liggen nog wat broodjes af te koelen
















De Iraanse buren, plus zusje en haar gezin plus moeder kwamen lunchen










Luus en Bertie op de toddlergroup bij ons thuis verkleed als elf en lieveheersbeestje











Luus en Emma achter de piano










Boris op de schommel, hij heeft al maanden 2 tanden en daar blijft het geloof ik bij...














We zitten in de maand Moharram en gisterenavond en vandaag is het Asshura (de 10e dag van de maand). Twee van de belangrijkste feestdagen (van de 26!!! officiele feestdagen de we hier in Iran hebben) voor de Shiieten. Iran is voor 90% Shiietisch moslim, Irak is grotendeels Shia maar had een Soennitisch bewind onder Saddam, Bahrein is grotendeels Shia en Libanon is 50-50. De rest van de moslimwereld is Soennitisch. Shiietische moslims hangen de leer aan dat na het overlijden van de profeet Mohammed een familielid hem moest opvolgen en Soennieten wilden dat een gekozen leider de profeet zou opvolgen. Feestdag betekent hier meestal rouwdag en nu dus ook, aangezien op deze dag een van de twaalf immams, Hussein, is omgekomen in een oorlog.
Gisterenavond ging iedereen in Teheran de straat op, er was muziek en er werd gratis eten uitgedeeld. Vandaag worden er allerlei toneelstukken op straat opgevoerd. Kaatjebee en T hebben er helaas weinig van meegekregen aangezien we gisteren Iraanse gasten te eten hadden. Op tv zie je van Asshura vaak beelden van bebloedde mannen die zichzelf met messen en kettingen op het hoofd, de borst en de rug slaan, maar onze gasten vertelden dat er inmiddels in Iran een wet is dat men zich niet meer tot bloedens toe mag slaan.
Onze gasten waren mijn aerobicsinstructrice en haar vriend (die toevallig al 18 jaar in NL woont). Zij is 26 en woont natuurlijk bij haar ouders en hij woont dus in Utrecht, maar is vaak in Teheran. Ze vertelden dat als zij hem hier in Teheran in zijn appartement bezoekt, de buren de politie bellen, aangezien ze niet getrouwd zijn....Verder mogen ze niet samen reizen en mag zij van haar ouders niet naar NL.
Eerder deze week hadden we de buurvrouw Deli plus gezin op bezoek, met het zusje van de buurvrouw en haar gezin en hun moeder. Ik wilde ook haar schoonouders (die ook hiernaast wonen) uitnodigen, maar toen zei Deli dat dat niet zo gezellig zou zijn: aangezien ze heel religieus zijn zou haar schoonmoeder bij ons, omdat er vreemde mannen (T) aanwezig zouden zijn de hele tijd haar hoofdoek ophouden en zou er natuurlijk geen alcohol geschonken kunnen worden...
Verder is het gerucht dat de opperste leider Khamenei dood zou zijn de kop ingedrukt, aangezien hij op tv is verschenen met een bekende zanger (zie onzemaninteheran). Veel Iraniers vroegen ons of we meer wisten, maar natuurlijk weten wij vrijwel niets. Hoewel hij op tv was is niet iedereen ervan overtuigd dat hij nog leeft. We zullen zien.
Straks gaan we nog even naar vrienden in Darrous en we hopen nog wat Asshura feestgedruis te zien onderweg.

Medische zorg zeer goedkoop

Boris is bijna 9 maanden en hij kan nu kruipen







































Luus, 1 min. nadat ze op de tv in de talkshow van Tyra Banks een fotoshoot zag met fotomodellen die beschilderde gezichten hadden


























Ladies out avond in de residentie van de Australische ambassadeur










Vorige week hadden we een Ladies out avond (zonder babies en mannen dus), ter ere van D. die naar Jakarta verhuist volgende week. We waren uitgenodigd in het huis van de Australische ambassadeur en er was heerlijk Indiaas gekookt. Verder was er ook wijn, champagne en karaoke (S. de vrouw van de ambassadeur zat heel serieus mooi te zingen en haalde 97 punten!) .
We hadden een leuk uitje gepland het weekend met een groep vrienden naar een tapijtfabriek en een kasteel net buiten Teheran, maar omdat kaatjebee onstoken sinussen had moesten we verstek laten gaan (net als bij de champagneborrel de avond ervoor, grrr). Uiteindelijk heeft k 3 volle dagen in bed gelegen en T 2 dagen voor de kinderen gezorgd. Op dag 3 zou ik eigenlijk zijn gaan skien met vriendinnen op de Tochal (in het weekend een leuk kort skijack gekocht, want in de sneeuw zou er geen kledingpolitie zijn), maar helaas dus nog steeds ziek. Vriendinnen D en K waren vorige week al een keer voor niets naar de Tochal eitjeslift gegaan in vol ornaat, maar toen bleek de lift op zondag en maandag (hier midden in de week) gesloten (?). Deze keer stonden ze er voor niets omdat er te veel wind stond...
Op ziektedag 3 nam buurvouw Deli kaatjebee mee naar het kliniekje van haar schoonvader (en ook onze buurman) hier om de hoek naast de groentenboer. Ze tracteerde op een consult bij een vrouwlijke arts (het bleek slechts 15000 real (1,30 euro) te kosten! (met antibioticumkuur en nog wat andere medicijnen erbij was ik alles bij elkaar minder dan 5 euro kwijt...).
Dag erna weer wat beter, dus naar Perzische tapijtles gegaan met een aantal vriendinnen in de winkel van Mohammed in Karimi St. Daar zaten we heerlijk zonder hoofddoek (geen ramen) naar de uitleg van Mohammed te luisteren, etrwijl de babies op de tapijten speelden. Twee leuke Perzische poefachtige gevallen gekocht.

Terug in Iran: veel barf!!

De familiebee (alias het Iran-promotieteam) is na twee weken NL weer terug in Iran, waar het gelukkig wel sneeuwt. Na familie en enkele vrienden weer gezien te hebben en na zich tegoed te hebben gedaan aan de gebruikelijke haring, oesters, filet americain, spek, mosselen, wijn, worst, kaas, ontbijtkoek, vla, beschuit, Hema, Bijenkorf, Mediamarkt, supermarkten en pinautomaten zijn de beetjes voldaan weer naar huis in Iran gegaan. Leuk was dat onze presentatie over Iran aan de N-Brabantse Probus goed werd ontvangen.
Goed, hier sneeuwt het dus weer en kaatjebee en Luus hebben gisteren een mooie sneeuwpop gemaakt in de tuin. T en kaatjebee wilden gaan skien dit weekend in Dizin (het grootste skigebeid op anderhalf uur van Teheran), maar helaas heeft de regering heel Dizin afgehuurd voor 2 weken... Wellicht wordt het een dagje skien op de Tochal met wat vrienden en anders komt het later wel. Omdat de sneeuwgebieden hier zo hoog liggen zijn ze behoorlijk skizeker de komende maanden, dus geen nood.
Mensen hier begroeten ons veelal met een vrolijk Merry X-mas of een Happy New Year, terwijl Kerst hier helemaal niet gevierd wordt en er voor de Perzen pas 21 maart 2007 een nieuw jaar begint.


Er was minimaal 30 cm gevallen




















Sara en Boris bewonderen sneeuwpop












Luus in haar skijack (maar ze is 2, dus heel hard skien zal ze niet)













Sara met Boris en Luus




















Boris en Luus

Weekendje Yasd

Boris op vliegend tapijt











Luus in het hotel naast een samovar gezeten












De Chakhmaq moskee

















Bazaar



















De oudste moskee van Iran (en nog steeds in gebruik)

Eeuwenoud kasteel van modder en stro













In het kasteel

















Kaatjebee kon met Boris in de buikdrager net niet door alle gaatjes kruipen in het kasteel










Windtoren (badgir), als airco gebruikt

Binnenplaats van de caravanserai (middeleeuws motel)

T en Luus in de deuropening van de caravanserai

















Uitzicht vanuit de caravanserai

Luus met hoofddoek












Tower of silence (een burcht waar de Zoroasters hun doden brachten om ze kaal te laten pikken door gieren). Het was er alles behalve silent, want de Yasdijeugd gierde er met brommers de heuvels op en af!

Jameh (vrijdag)-Moskee
















"Please come into the mosque with islamic hejab"
(...) alsof je een keuze hebt!

















Luus de moviestar, camera's draaien!












Vrouwen in chador bidden in de Jameh-moskee

Tegeltje in de Jameh-moskee

Een badgir (windtoren), gebruikt als aircosysteem

Meer aandacht

Kaatjebee, T, Luus en Boris zijn dit weekend naar Yasd gevlogen, dat op ongeveer 650 km ten zuidoosten van Teheran ligt. In Yasd, waar bijna een half miljoen mensen wonen en waar Irans grootste gemeenschap van Zoroasters is, is het verkeer onwaarschijnlijk rustig (zeker vergeleken bij Teheran). De stad, die bekend staat om zijn vriendelijke bevolking, heeft behoorlijk veel te bieden: leuke hotelletjes, prachtige windtorens (pre-electra-airco), moskeeen, woestijn (waar nu sneeuw in lag!!), kastelen, caravanserais (eeuwenoude motels op handelsroutes), de bazar, een watermuseum (!) en meer.

Het was bijna even koud als in Teheran (paar graden boven nul) en kaatjebee en T zagen voor het eerst een woestijn met sneeuw. Door onze gids Mohsen werden we twee dagen rondgereden, de eerste dag ten zuiden van Yasd en de tweede dag in de stad. Het is een fijne stad om rond te lopen, omdat het volledig plat is (itt bergachtig Teheran). Luus en Boris waren voor velen de grootste bezienswaardigheid (Luus lacht inmiddels op commando en poseert gewillig voor de camera's). Wat voor vrouwen wel wat onhandig is, is dat je overal behalve in je hotelkamer een hoofddoek op en jas aan moet... Het was een leuke ervaring om iets meer van Iran te zien!

Santa in Teheran

Boris met oppas Hanieh


















Luus, nog ongewis van de griezel die weldra zou arriveren

















Santa komt binnen












Santa met Oliver










Vorige week deden we met de babygroup een Kerstbijeenkomst met cadeautjes, die door een Iraanse kerstman (de man van de nanny van Bjorn) werden uitgedeeld. Toen Luus Santa ontdekte viel ze van schrik van haar fiets (de afgelopen dagen was ze zich ook al rotgeschrokken van een clown in de Armeense Kerstbazaar en van Sinterklaas natuurlijk). Het cadeautje maakte iets goed.

Barf (sneeuw in het Farsi)

Een scheefgezakt moddermetstrohuisje in het straatje achter ons


















Tuin van B&T met Sinterklaas












Lekker veel sneeuw


















Ondergesneeuwde glijbaan en zwembad op de achtergrond














En de bomen lieten van schrik alle blaadjes ineens vallen.
Een ondergesneeuwde Iraanse Peykan om de hoek bij kaatjebee.







Foto's van twee weken geleden, maar nu ligt er weer sneeuw in Teheran (en het sneeuwt nog steeds!). In Europa kan je bijna nergens skien op het moment, maar dat is hier wel anders. Boven aan de Tochal kabelbaan (40 minuten rijden vanuit N-Teheran) wordt al zeker een maand gesneeuwsport, wel heeel koud, want 4 km hoog. hebben we adsl (zeer traag, want max 128kbps door een recente ingreep van de Iraanse overheid, maar wel adsl!), wat na een half jaar inbellen natuurlijk hemels is.

Mispels

Het uploaden van foto's op blogger is blijkbaar niet mogelijk en ook de foto's van eerdere posts zijn niet te zien helaas. De prachtige sneeuwfoto's volgen later.
Dan maar een verhaaltje over de mispel, want het is mispelseizoen. Kaatjebee kwam ze tegen bij de groenteboer en had eerst geen idee wat het was (daarom dus maar gekocht). Later tot de conclusie gekomen dat deze grote bruine besachtigen mispels moesten zijn. Kaatjebee dacht dat het een heel ouderwetse NL vrucht was, maar volgens Wikipedia werd deze inheemse vrucht 3000 jaar geleden al in Noord Iran werd verbouwd. In Nederland is het een vrucht die je vrijwel nooit meer bij de groenteboer tegenkomt, maar hier dus wel. De smaak (als hij bijna verrot, dus goed is) is een beetje weeig rins en er zitten veel onhandige pitten in. Niet iets om een moord voor te doen maar best te eten.

Sint en sneeuw in Teheran

Vlak voordat Sint arriveert bij het huis van B&T ligt er al een dik pak sneeuw












Sint gooit sneeuwbal
































Luus, T en Boris in sneeuwstorm bij Sint













Boris bij Sint op schoot (Luus durfde niet)























Donderdag 1 dec zat T in Dubai en zijn kaatjebee (en een vriendin en haar kindjes), Luus en Boris naar de Armeense Kerstmarkt gegaan (Armenen zijn geen moslims, maar christenen en ze vieren dus kerst), de enige plek hier waar je nog wat kerstspulletjes kunt aanschaffen. Op de kerstmarkt, die in een sportcomplex werd gehouden mochten we zonder hoofddoek rondlopen (!),. hoewel maar een paar mensen dit deden (waaronder kb). Er waren allerlei prachtige kitscherige kerstdingetjes te koop, maar Luus en Boris stalen de show. Mensen stonden ons echt aan te gapen en de kinderen moesten steeds maar op de foto. Alles was leuk tot Luus een clown in beeld kreeg, waar ze zo ontzettend van schrok, dat we een andere route moesten nemen om hem te omzeilen. Kerstkrans en sneeuwpopkaarsjes gekocht.
Sint
Vrijdag kwam Sint de NL kindjes in Teheran bezoeken bij iemand van ons thuis. Dat was een grote happening met knutselen, een poppenkastvoorstelling, de filmvertoning van "het paard van Sinterklaas" en natuurlijk Sint en Piet zelf. Marsepein, speculaas en amandelstaaf ontbraken niet. Er zijn ongeveer 17 NL kinderen hier varierend van 7 maanden tot een jaar of 13, dus het was lekker knus (wij boffen nog dat we met zovelen zijn, want een Griekse vriendin zit hier in haar eentje met haar familie -buiten de ambassade mensen- en hetzelfde geldt voor een Hongaarse vriendin). Het leukste was natuurlijk dat het net deze dag enorm begonnen was met sneeuwen en toen Sint aankwam lag er dus en centimeter of 30.
Wij wonen hier op ongeveer 1700 meter in het Noorden en hier lag dus heel veel sneeuw, maar in het zuiden van Teheran scheen de zon en lag helemaal niets. Er lag blijkbaar zoveel sneeuw dat de regering het nodig vond de scholen gisteren te sluiten (beetje overdreven, ze zijn er hier toch aan gewend zou je denken?), daar zijn ze hier heel makkelijk en scheutig mee, net als met het uidelen van feestdagen.